Teksten

Het land ligt rustig op de bodem
al zolang en uitgestrekt
het okergele gras
streelt de blauwe lucht
goed gekleurd
gelukkig
heb ik het gezien

De bevroren schaduw van een eik glijdt opzij,
de vorst heeft het gras wit gekrijt.
Over oude waaltjes hard en steenkoud naar het vorstelijk kasteel, toekijkend.
Windstil wandelend door haar ijzige ansichtkaart dwarrelen roestbruine blaadjes als voorspelde sneeuw.
Het licht van de waterzon toont alles ijskoud bloot.
Kastanjebomen bewaken, met hun wrattige schors als winterjassen, het ontdooide pad.
Een vrolijk roodborstje laat zich zien.
Naar binnen, warmte.
Kom maar op lente

een vlinder fladdert voorbij
een klein wit vlindertje
beetje ronddwarrelen zonder richting
een ander vlindertje komt meedoen
samen maken ze een denkbare kluwe wol
in stilte de grootste pret
draaien rondjes in hoog tempo om elkaar
de aanraking zal nog komen
scharrelend verdwijnen ze naar verder

In frieterie " Wendy" staan veel mannen in de rij voor een portie verse frieten.
Boven de glazen toonbank met voorraad snacks,
frikandellen, kroketten, bitterballen, hamburgers, gehaktrollen,
satéstokken, kipkorns. kipnuggets, picanto's, shoarmarollen,
smulrollen, viandellen, sitosticks, berenklauwen, vlammetjes, mexicano's
braad- en knakworsten zien ze Wendy..
Bij het afschudden van de voorgebakken friet
gooit ze met een goeie zwiep de friet in de goot,
Bij het 6 x aftikken met de spaan
trilt haar gevulde lichaam en balanceren haar borsten.
Volgende week komen de mannen weer terug voor verse friet van Wendy.

Weemoedig, erg weemoedig
word ik bij de gedachte
dat het land zich niet meer aan mij toont
het moment, dat moment komt.
als een vreemde hier
werd ik toegelaten en omarmd
en met de mensen verbonden
met de lucht, het licht, de aarde.
De kleuren van de groei
bedekken mijn canvasdoeken
de ruïne werd een thuis
286 werd 47 en hoe verder dan.
Het moment, dat moment komt
maar zal daar blijven
bij de ardoise stenen
onder de appelboom

met mijn hoofd tegen je heup
jouw arm om mijn schouder
mijn arm om jouw dijen
kijk ik loerend
de grote wereld in

een straatnaambordje staat altijd op een hoek
vreemd
ook midden in de straat heeft de straat zijn naam
het bordje geeft aanwijzing, informeert
dit is de Gebroeders de Koningstraat
fijn dat er dingen duidelijk en helder zijn
je weet waar je bent
voor niemand onbekend terrein
geen mening nodig
geen bevindingen
geen twijfels of achterdocht
geen faalangst of prestatiedrang
rust in je hoofd, heerlijk
ik loop relax naar het volgend straatnaambordje
fluitend